Define Mommy

Mommy is....
a person who scolds everyone in the house when something went wrong :)
a person who keep on thinking what her kids and husband wants to eat
a person who always thinking of a surprise to give
a person who loves his family more than herself
a person who is the manager and at the same time a maid of the house.
a person who works 24/7 to take care of her family
a person who never mind how many hour he serves her family
a person with genuine love to her family..

I never thought I can be like that since I become one :)

Loneliness

No matter how I resist I know I am in pain,

Even the nature is with me by giving out the rain.

To forgive is easy, but to forget is hard;

Am I too tough to those who hear?

My heart is crying, and feel like dying,

And I feel so weak to fight even I am trying.

I love the color of sunset,

but by looking the sun down makes me upset.

I will just wait for the sunrise,

And hopes that the new day ahead will give me a good promise.

Chess is like a game of life

Chess... I really don't know how I learn this stuff...But i remember where i learn this stuff.. My Dad and his brother and sister which is my aunt and uncle are working at New Bilibid Prison as staff. So we used to go there and saw some prisoners playing the game.. Me and my cousins when we are a child love to watch prisoners playing chess. And then we try playing it also until all of us know how to play it. Me , my sister and my two other cousins are school representative of our schools in playing it :).

One day my daughter is holding my chessboard, i told her that she should take care of that.. she must check if it is 32 pcs before she keep it. because it is older than her.. and then she is amazed.. i told her.. yes that is older than you.. i already have that since i was on my 3rd year highschool I was just 15 yrs old back then. And she continue asking me.. why i have that.. i told her you Lolo buy that for me .. because I am a player of that when i was in highschool i represent our school.. and she ask me she also want to learn how play that.. And when she ask that.. i told her i really don't know how i learn to play that.. i can just teach you the move of each piece and then the ultimate goal is to check mate the king of your opponent.. and then it is up to you how will you do that.. Just make sure you are powerful in the center of the board so that you can attack anywhere that has a weak defense.. And she continue asking how is that.. and then i told her its up to you how you will do that. You have to think of strategies to do that. and she keep asking me how will she start doing strategies..It will just flow as you and your opponent start playing it.

And then as of that day.. i realized that chess is really a game of life. Before I really do believe that it is a game of life because one wrong move, one wrong decision and your opponent can mate you. And so with our lives.. One wrong decision and your life will be mess up. So you need to build strategies as long as it is not yet too late for you to cope up. And now.. there is another confirmation that this is really a game of life.. Because we parents can only say what is wrong and what is right to our children. We can tell them that when they do this this might be the outcome, but still they are the one doing their own strategies of their life. We can be their adviser but not the main player of their life. Like chess. we can tell them what the best thing to do, they need to be powerful at the center.. they need to have a strong defense.. but they are the one who will think how they will do that.. we can just teach them how each pieces can be move but they will be the one who will move it on the square that they want. And when they will build strategies??? that will just flow as it is, as they start their journey of their life. All we can do now as parents is to train them and give them a lot of advices. And that will be their guide as they took their journey. As they check mate the King.. which is the obstacle and trials of life.

God embrace me and tells me not to cry because He Loves Me :)

Hmmm Paano ko ba ito sisimulan....Kasi sa mga oras na ito i was so amused kung paano ako yakapin ni God at paano nya ako pasayahin.. sabi ko nga grabe nalulunod na ako...

I was so down nung magkagulo sa bahay namin.. mga 2yrs ago..Grabe halos lahat ng ipon namin e naubos sa trucking ... tapos sobra nag iyak ko.. halos gabi gabi ata.. nagkaaway kasi kami ng husband ng kapatid ko nun.. and dumating sa point na sinaktan ako.. Syempre parang bata, kay mama ako unang nagsumbong, pero wala sya reaction as if ako pa ang may mali.. so we decided to make a legal action.. pinabarangay namin sya.. but guess what nagalit pa sa akin ang daddy ko :((.....

During that time Asawa ko lang ang kakampi ko. Sya lang ang ang taong nasa side ko. We decided to sue him on court. It is violation against women lalo na disable ako and sabi ng Abogado namin from PAO malakas ang laban namin.

Pero sabi ng dad ko tigilan ko raw ang kalokohan ko. Kung mahal ko sya i will not sue my sister's husband. And isipin ko na lang daw kapatid ko rin ang mag sa suffer sa huli. So masakit man sa loob ko di ko tinuloy. And my husband agree with me.. kung anu daw desisyon ko susuportahan nya raw ako all the way.

I was so hurt that time. My God para akong walang magulang, I just pray to him na bahala na sya sa akin at sa nanakit sa akin. Ipinasasa diyos ko na lang ang lahat. But i can't stop my tears from falling everytime i remember na My parents did not go on my side. I feel so depressed. Pero sabi ko kay Lord, di bale lord alam ko naman ikaw at asawa ko ang kakampi ko so Ok na ako dun. Pero syempre tao pa rin ako basta maalala ko yun naiiyak ako.

That year lumipat kami ng tarlac, but the owner of the house advise us na gagmitin na nila ang bahay at ipapa repair daw nila..Waaa another dagok nanaman paano yung nagastos namin pang trucking papuntang tarlac? para kaming nagtapon ng pera. So We decided na umuwi na lang ng Lipa, at dun na lang sa kinuha namin bahay sa Pagibig manirahan. another trucking expense, another waste of money, time and effort!

Habang bumibyahe nun. It was my birthday nung lumipat kami ng Lipa. Sabi ko O my God, wag mo akong iiwan. Dito ka lang sa tabi ko. Dito ka lang sa tabi namin. Sana makayanan namin ito lahat. Grabe as in simot ang bank account namin! closed account!

Kailangan palipat ng husband ko sa Lipa, para masamahan kami mag ina. Pero sabi ng company nya maghintay daw, naghintay kami kaso inamin sa amin na mahihirapan daw sya mailipat sa batangas area kasi provincial rate. Masyado daw malaki ang sahod nya pag ibinato sya sa Batangas kaya hindi sya tinaggap sa batangas area. Ang pinaka malapit sa amin na manila area is Alabang. Araw araw sya bumibyahe. Alabang to Lipa. Hanggang magkaroon ng rotations napalayo pa sya kasi napunta sya ng Las Pinas. Still tiniis namin. everyday halos 300 pesos per day ang pamsahe nya. Halos mapunta na lang sa pamsahe nya ang sahod nya. Sabi namin naku hindi pwede ito. Nag aaral na ang anak namin lumalaki na ang gastusin. Halos di na kami nagkakasama..matutulog lang sya sa bahay bukas gigising ulit sya para pumasok sa work. Magsasaing na sya para sa amin mag-ina. Tapos bili na lang ng lutong ulam kung may pera o kaya prito na lang kaming anak ko ng itlog. tapos alis na sya. Nagkakasama lang kami ng buong araw pag rest day nya sa trabaho. Sabi ko grabe ney daig mo pa nasa abroad di na tayo nagkakausap ng matagal. Pag rest day mo na lang. Pero hindi kami bumitiw sa paniniwalang tutulungan kami ng diyos. at para naman madagdagan ko ang oras ng pag uusap namin lagi ko hinihintay ang pag uwi nya. Kadalasan madaling araw. Tapos ipagluluto ko sya ng noodles para naman may mahigop syang mainit na sabaw. More than one year na ganito ang scenario namin.

Last option namin ang pag aabroad kasi ayaw namin na magkahiwalay hiwalay kami. Kasi ang isa't isa na lang ang meron kami. Pero we have to sacrifice.Hanggang mapagkasunduan namin na sige na nga mag abroad ka na lang . Baka hindi ka pa ganyan kapagod. So post namin ang resume nya sa mga job site. Parang may tumutulong naman sa amin ang bilis ng pangyayari. Someone offer him na send sa kanya ang resume at susubukan ipasa sa employer nya baka sakali. And ilang araw lang tinawagan na nga sya. We go as family sa Manila nung araw ng interview nya. Iniwan na lang nya kaming mag ina sa Mall of Asia para dun sya hintayin.

Pagdating nya positive daw ang results.tinanong nya ako sigurado na daw ba akong kaya ko na wala sya. Sya kasi ang tumatayong paa ko. Wala akong kilos na wala sya sa tabi ko. Kahit di ko alam ang sagot sabi ko kung Gods will sige tumuloy ka humingi tayo ng mga signs. Nung una the agency is asking him na baguhin ang diploma nya, Journalism graduate kasi sya malayo daw sa experience nya na Management. Para daw pumasa sya sa MOM ng Singapore dapat Management graduate sya. Alam namin mali yun. So yun ang hiningi naming sign. Wala kaming babaguhin sa Diploma nya, pag nakapasa sya ng MOM na hindi namin ina alter ang diploma nya ibig sabihin payag ang diyos na mag abroad sya. Pero Pag hindi siguro kailangan nya mag stay dito sa tabi naming mag ina. And after 1 week nag text yung agency congratulating my husband kasi pumasa sya sa MOM. tuwang tuwa pati yung agency kasi super legal ang pag pasok nya sa singapore :).

So that was the first blessing na nareceive namin after ng masalimuot na pangyayari sa amin ng halos buong 2009. And Mula noon grabe sunod sunod na ang ang tulong na natatanggap namin. As if God is holding our hands ang guiding us to the right path. Alam nyo pa during that time. Naranasan ko yung sinasabing isang kahig isang tuka. Kasi kada sahod ni husband enough lang pang kain namin at pamasahe nya para sa pag pasok sa trabaho. Kadalasan nga namin ulam e noodles at prtiong itlog . Pero pag bagong sahod naman e we treat our self naman ng masarap na ulam :)). So paano ngayon, nakapasa nga sya, saan kami kukuha ng pang eroplano nya? ng pang renta nya ng bahay? ng pamasahe nya habang hindi pa sya sumasahod?. Still we pray if it is Gods will masosolve namin yang mga problem na yan. While waiting for his backpay. A friend from Lipa chat with me, it is my husband former classmate, hi and hello and asking how are we. So na i kwento namin na Mag aabroad si Ed. Naghahanap pa lang kami ng pang gastos. And she offer her help, sabi nya i have here 10k pesos it might help you. At first hesitant akong tanggapin kasi nahihiya ako. Kaso kailangan namin so tinanggap ko. Then on the process i am chatting all the way to my former boardmate Cherry Cagurungan and former college classmate Angely Reforma asking how is singapore looks like yung mga legal advises sa kanila ako humihingi. kasi sila ang nandun. Sila rin nagsabi sa akin na wag naming i alter ng diploma ni Ed, kasi delikado yun. and nung mabalitaan nila na Ok na. Natuwa din sila para sa amin. And My friend Cherry offer na sila na muna magbo book ng tickets, then after that, si Angely naman offer us na pahiramin muna kami ng pang rent ng bahay. Waaaaaaaa everything is ok na! plantsado na lahat. Sabi namin. Grabe pag ang Diyos talaga ang gumalaw everything will be fine. God really provides!

Akala ko yun na yun.. September 26, 2010 naka alis si husband. Akalain mo this year January 18, 2011 nagkamustahan kami ni Col. Tesalona may former Classmate nung Highschool. Nagkwekwentuhan lang. Hanggang sa sabihin nya sa akin na gusto daw nya mag fund raising concert para mapa operahan ang mata ko. Mahiyain ako sa mga ganun. Pero ewan ko ba bakit nung sabihin sa akin yun ni Col. sabi ko agad thank you. Sige ok lang sa akin sino ba naman ako para tumanggi sa tulongTapos di ko nammalayan tumutulo nanaman ang luha ko, i do not know kung dahil sa sobrang tuwa or sobrang gulat na nangyayari ba talaga ito. I know it is his will. At parang sobrang bilis ng mga pangyayari. Hindi pa nasisimulan ang event wala pang official na venue and dates may tumulong na :).

Minsan nag seself realization ako. May nagawa ba akong mabuti para matanggap ko lahat ng ito? sumagi sa isip ko baka kasi tuwing kausap ko mga kaibigan ko lagi nilang sinasabi. We will pray for you Anna. I will include you in my Prayer. Sabi ko Baka ito na yun! Ito na yung magic ng Prayer nila. At ng prayer din namin mag asawa. Minsan nabasa ko sa bible nakalagay dun nakalimutan ko na kung anong verse pero nakalagay dun, pag may gusto  ka mangyari at maraming nagdadsal para dito mas madali nya mapapagbigyan :).

Kaya Salamat! Salamat ng mga nagdadasal para sa akin. Alam ko katulong ko kayo sa pagdadasal kaya madali akong pinapakinggan ng Diyos.

At Sabi ko kay Col. Baka ang event na magaganap e hindi coincidence. Sinadya ng Diyos na maganap yun. Para masabi ko ang magandang balita. Ang Magandang Balita na Gods Answer our Prayers! in perfect time! Just Believe. Because He really Provides! Hindi man natin sya nakikita gumagamit sya ng mga instrumento para tulungan tayo. Naalala ko tuloy yung sabi sa akin ng friend kong si Cherry Cagurungan.. Nung mag thank you ako sa kanya sa ginawa nya pag guide sa amin ng husband ko.. sabi nya " Mama, God Whisper us to do that!". Nung Marinig ko yun sa kanya i really feel the presence of the lord.. smiling at me and embracing me. Parang sinasabi nya na " Kaya Anak huwag ka ng IIYAK mahal Kita" Amen...

Human has its Fallen Nature! but still you need to Cheer Up =)

Bakit kaya may mga araw na di maganda ang mga pang yayari umagang umaga pa lang? 

Umaga pa lang sunod sunod na problema na ang kailangan mong harapin. Though i know na normal lang ito at hindi lang sa akin ito nangyayari. Nakakainis pa rin.

Sabagay.. sa tingin ko it is another lesson to be learn.. another experience na dapat kong maranasan para may matutuhan. Di naman kasi lahat ng pagkakataon e magaganda ang bubungad sa iyong pag gising. Pero kahit anong control ang gawin mo sa sarili mo di mo minsan ma i apply ang alam mong tama.

Totoo talaga na every human has its fallen nature. Meron tayong hindi kaya. Kasi hindi tayo perpekto! hindi tayo mga super heroes. Sabi nga ng isang kanta "Hindi ako si Darna". may mga kahinaan talaga tayo bilang tao! kahit ilang santo pa ang tawagin natin para tulungan tayong mag pigil ng galit, may mga oras na sasabog at sasabog na lang tayo!

Kahit minsan alam natin na di sa lahat ng pagkakataon ay aayon ang lahat sa ating mga kagustuhan. Pero pag may hindi umayon a little frustation will be felt. Pero ano pa nga ba ang pwede nating gawin? hindi naman kailangan paapekto na lang tayo buong araw at magmukmok sa kuwarto or manggalaiti ng manggalaiti na lang. Kailangan nating marelease ang Inis sa katawan natin para makapag relax tayo.

Sa akin, ito ang naging medium ko ang isulat na nainis ako ngayon umaga, at ipaalala sa sarili ko ang mga pangaral na binibigay ko sa mga kaibigan ko.Kailangan kong pangaralan ang sarili ko at iparealize sa akin na "Ganyan talaga ang Buhay!". At may solusyon dyan! maging mahinahon lang ako at walang maidudulot ang pag eentertain ko sa inis ko ngayon! lalo lang akong di makakapag isip ng tama.

In a way, nakatulong din dahil sa mga oras na nagta type ako ngayon e medyo kalmado na ako. Medyo nabawasan na yung yamot na nararamdaman ko kanina.Mabuti na lang at may blog ako. Kung saan pwede ako magsulat ng mga frustrations and happiness ko.

Tuwing magsusulat ako ng blog ko. Wala pa actually title lahat! naglalagay lang ako ng title pagkatapos kong mag sulat. Sa simula ng aking pag tatype di ko alam kung may maiisip akong title nito. ANg gusto ko lang gawin ay marelease ang hindi magandang pakiramdam na nararamdaman ko. Akalain mo, sa pagsusulat ko ngayon e another lesson nanaman talga ang na realize ko! na all humans talga has its fallen nature! kaya ito ang naisip ko na ilalagay kong titulo nitong sulat na nabuo ng dahil sa yamot hehehe..

Hayss.. ngayon ok na ang pakiramdam ko! ito lang pala ang dapat kong gawin hehehe... Kakakalurky!

at least by doing this e naging kunti lang ang damage ng pagkainis ko =).. Hay naku ang tao nga naman...

minsan sobrang saya! minsan naman bad day!...

But that is life! at habang buhay ka.. there are so much to learn and realize..Ang importante e hindi ka patatalo sa problema.. You have to be brave! magbuntong hininga ka na lang at magdasal pagkatapos. And at the end of the day magugulat ka na lang solve na ang problema mo. Just believe in him! and everything will be fine. We don't have to worry because he provides!.

Ok lang na sa simula e makaramdam tayo ng yamot.. basta ang importante, wag tayong mawawalan ng faith sa Diyos!. Kasi he is always there to help us and console us! kaya ano pa ba ang dapat gawin? e di mag Cheer up na! =)

Love your Enemy

Minsan nagtataka tayo, bakit may mga taong napakasama ng ugali sa atin. Wala naman tayong maalala na masamang ginawa natin sa kanila. Minsan tuloy nakakapagtanim tayo ng sama ng loob sa kanila.

Umiiyak tayo dahil sa mga sakit na idinulot nila sa atin. Pero Minsan ba napansin mo, na dahil sa kanila kaya ka naging matatag? Minsan ba napansin mo na yung dating bagay  na ang bilis mong iyakan ay biglang nagiging parang wala na lang sayo?

Kaya minsan naisip ko. Ang mga taong nanakit sa atin ay isa lamang ding instrumento, para tayo ay maging matatag na tao.Naging pangit lang ang papel nila sa buhay natin, pero minsan kailangan natin silang pasalamatan na kung di dahil sa kanila, hindi natin mararating kung ano tayo ngayon.

May ibabahagi ako sa inyong kwento. Meron akong kakilala na isang taong probinsyano, na nangarap na mag aral sa Maynila. Para makarating sya dun ay namasukan sya sa kanyang tiyo bilang boy, wala syang sahod kungdi ang pag papaaral lang sa kanya. Mabait ang tiyo nya sa kaniya ngunit ang asawa nito ay di ganun sa kanya.

Masyadong Makwenta ang tiya nito, alam natin ang gastos pag ikaw ay nasa koleheyo na.Kahit sabihin mo pa na sa isang pampublikong unibersidad ka pa nag aaral. Maaring mura lang ang tuition fee dito. Ngunit ang presyo ng Libro at pagkain ay katulad din ng presyo sa pribadong unibersidad. Ngunit alam nyo ba? ang ibinibigay lang sa kaibigan kong ito ay kanya lamang pamasahe, walang kasamang pang kain. Pagdating sa bahay ng kanyang mga tiyo ay pinagdadamutan pa siya ng kahit na malamig na tubig lamang. At ang ipinapakain sa kanya ay mga kanin na panis na.

Ngunit alam nyo ba, sa kabila ng lahat ay hindi ito nanghinanakit sa kanyang tiyo at sa asawa nito. Para sa kanya.Kung di dahil sa kanila ay di niya mararating ang maynila. Nalugi ang negosyo ng kanyang tiyo at nagdesisyon ang mga ito na umuwi sa probinsya ng asawa nito.Nagpaiwan na lang itong kaibigan ko at naghanap ng kanyang ibang mapapasukan dahil ayaw nya masira ang kanyang pag aaral.

At dahil sa hirap na dinanas nya sa kanyang tiyo at sa asawa nito, wala ng kahit anong dumaan sa kanyang trabaho na nahihirapan sya. Dahil kung ikukumpara ang hirap na dinadanas nya ay wala pa sa kalingkingan ng nadanas na niya. Kaya itong kaibigan ko ay nabuhay ng matatag at sanay sa lahat ng pag subok.

Ngayon, meron na syang magandang trabaho at kumikita ng maayos. Hindi man sya kasing ginhawa ng iba, pero mas maginhawa sya sa iba nyang kasabayan. At hanggang ngayon ay patuloy pa rin syang lumalaban sa pagsubok ng buhay at nanatiling matatag.

Nang mabalitaan nya na namatay ang asawa ng kanyang tiyo dahil sa sakit na cancer ay nagpunta sya dun at dumalaw. Tinanong ko sya pagkagaling nya sa burol, kamusta? naaawa daw sya sa naging pagkamatay ng asawa ng kanyang tiyo. naitanong ko sa kanya kung bakit pa sya nagpunta dun sa kabila ng lahat ng mga ginawa nila sa kanya, at ito ang sagot nya " kung di dahil sa kanila, hindi ko mararating kung nasan ako ngayon".

At noon naisip ko, na ang mga taong minsan e kontrabida sa ating buhay. Ay isa lamang ding instrumento para maging matatag tayo. Ang kanilang sakit na idinulot sa ating damdamin ang nagpapamanhid sa atin sa mga problemang dumarating sa atin. Kaya nasabi ko sa aking sarili totoo nga siguro ang kasabihan na ang mga sundalo ay lalong tumatapang kapag nasusugatan.

Kaya maling magtanim tayo ng sama ng loob sa kanila, bagkus ay mahalin pa rin natin sila at pasalamatan. Dahil sa dahilang, nang dahil sa kanila ay kaya tayo nahubog. Huwag tayong manliliit sa ating sarili, kung di dapat natin silang gawing inspirasyon para matupad natin ang nais natin. Gawin nating hamon ang mga sinabi o ginawa nilang nakasakit sa atin para mas maging mabuting tao.Huwag tayong magtanim ng galit upang mas mabuhay tayo ng matiwasay.

Sign Up at Sulit.com.ph
Buy and Sell Philippines

Filipino community of friendly business minded Citizen

Sulitizen is a Filipino Community of friendly business minded Citizen of the Philippines. Who is not just craving for success but has a heart in sharing their ideas to others. If you are friendly, a smart buyer and seller?

Every Body Deserves a second chance

Naku, di ko makaklimutan ang isa sa naging problema namin ni Nikoy nung di pa kami kasal. Isang problemang marami ang nakaranas in short isang problemang pangkaraniwan... Ano yun? hayss ang walang kamatayang 3rd party :-)

napakadali kong ma turn off, lalo na kapag pangit ang ugali ng lalake, dahilan kung bakit medyo may edad na ako nung magka boy friend. Ingat na ingat akong mag mahal kasi ayokong masaktan. Hanggang makilala ko si Nikoy, di sya mayaman, di sya ganung katalino tulad nang gusto kong makapartner. Pero nakita ko ang pagiging maka diyos nya, pagiging masipag at sobrang pagmamahal nya sa pamilya.. isang bagay ding hinahanap ko at nasa kanya yun.

Katrabaho ko sya sa KFC, nakagawian na namin na pag nakasahod na e gumigimik kaming mga regular closer ng store, syempre di mawawala ang inuman at yosi... Nakuha nya attensyon ko kasi sa grupo sya lang ang hindi umiinom at nagyoyosi, pero nag aambag naman sya sa mga gastos namin. Yun lang pulutan ang binabantan nya hehehe... Hanggang sa maging mag kaibigan nga kami and at the end naging kami...

Sya yung unang lalakeng nakarelasyon ko at hinayaan kong mapamahal ako sa kanya kasi parang siguradong sigurado na akong di nya ako sasaktan. Dahil nga napakabait nya..

Pero kahit kami na, alam ko ang priority ko.. pag aaral.. pangalawa lang sya, pag malapit na ang exam di kami pwedeng magkita kasi mag aaral ako, kaso medyo may kakulitan itong si nikoy, nag iiwan sya ng sulat at bulaklak sa pinto ng boarding house namin, which is nakakilig naman in my part.. Never in my dream na ganun ka sweet ang makarelasyon ko. so super confident ako na everythin in us is well and fine.

Hanggang sa grumaduate sya at naiwan ako sa school.. Nagpatuloy sya sa KFC bilang manager. Sa 2 taon namin mahigit na magka relasyon never akong nagselos, kasi napaka confident ko na ok lahat sa amin. Lahat ng ipag paalam nya go lang ako ng go, kasi gusto ko ganun din sya sa akin, ayoko din na pakikialaman nya ako lalo na sa pag aaral. Nakakatawa minsan nag overnight kami sa classmate ko sa cavite na may caller id ang phone, may ring ng ring.. waaa i got surprised number nya yung nag ri ring.. pero di ko na lang pinansin kasi ayokong makantyawan.. he even check me every now and then basta may mga overnight kaming magkaka klase.. and for that reason i really feel that he trully loves me kaya naging loyal naman ako sa kanya.

Pero siguro may mali rin, masyado rin yata akong maluwag, at parang sya lang ang nag e effort.. so pag may time ako. dinadalaw ko rin sya for him to feel na special din naman sya sa akin. Dinadalaw ko sya sa work nya and dun na me meet ko mga crew nya. Sa may calamba sya that time naka assign.

Hanggang one day may ma receive akong mga messages, stating that my boyfriend is having an affair with another girl. I just ignor the text, hanggang merun ulit, and then i text back para matigil na sabi ko wrong send ka ata.. but the texter insist and hanggang i mention na nya name ni nikoy. So nung magkita kami ni nikoy tinanong ko sya, kilala mo ba ito? and he said no.. so thats it no daw e di no. pero i observed something strange kasi pag magkasama kami pinapatay nya cel nya. Sabi ko bakit? baka daw ma lo bat hehe.. and may frank caller daw. So sabi ko sakin din di tumitigil yung nag tetext, and i end up sa conclusion na baka may gustong manira sa amin. So i just ignore everything.

Kaso makulit itong nag tetext, hanggang she give details na parang napapniwala na nya ako.. working na ako that time. Imbis na sa work ako magtuloy e, i went to lucena city kasi dun sya naka assign that time. and ask him to be honest if he really loves me. Sabi ko ang tagal na nitong text na ito, i try to ignore it pero di tumitigil and parang totoo na kasi kung di totoo bakit may mga alam syang detalye about us. And he said it is true.. waaaa damn him. and i ask kung simplen bolhan lang or they go over it like what the texter are saying and he said yes.. awtz damn damn damn..He told me na he just try it out of curiosity and the girl really like him so he grab the oppurtunity.. yuck... i hate them.. and i cry and cry... sabi ko so ayoko na rin tama na.. he told me wag daw ako daw talaga.. sinubukan lang daw nya at least di pa kami married and he promised me na pag kasal na kami he wont do that again. And you know what kung anung nakakinis .. i even talk to this girl and eat with her in wendys knowing that he is a crew of my boyfriend so i am nice to her.. and ang super naka asar ng todo todo is, alam ng girl na dalawa kami and she just let it happen the girl is his crew at calamba. At ok lang sa kanya na dalawa kami.. Goshh nakakainis.. ako lang ang walang alam? damn me din pala huhuhu.. lahat pala ng mga ka work nya nun dun sa calamba alam na dalawa kami.. grrrrr.. parang nagmukha naman akong tanga nun.. grrrr talaga..

Nagtatalo ang isip at puso ko nun.. kaya nga ba ayokong magmahal e kasi ayokong masaktan. my mind tell me na, he can do it again kasi nagawa na nya minsan. But my heart says sayang pinagsamahan nyo. mag almost 3 yrs na rin kami nun.At isa pa naisip ko din bakit parang napaka trying hard naman nung girl na nasa lucena na si nikoy e patuloy pa rin sya sa paninira. so at the end i take a risk, ill try to follow my heart. And then we got married. But the first few months of marriage was really rediculuos in my part, naiisip ko waa baka ganito rin ginagawa nila.. So naging lukaret ako and laging galit sa kanya because of that weird imagination. But he just let me to be like that and wait me to forget everything.

So after 2 years pa ng marriage namin bago kami nagka baby. Sa mga oras na yun super saya na namin kasi complete na until another tragedy came.. ito na nga yung GBS. But my husband became so true to his word. He even stays on my side despite my disablities now. Napaka perfect father nya para sa anak ko and perfect husband to me. imagine almost 7 years na rin akong disbale but he remain true and faithfull kahit na super deteriorated na ako. Kaya para sa akin, yung pagbibigay ko ng second chance sa kanya is the best the decision i ever made. kasi baka kung hindi sya ang nakatuluyan ko baka matagal na akong iniwan sa kalagayan ko. I marry the right person and I'm glad na yung puso ko pinakinggan ko :-) and with the help of prayers na rin. God let me do the right decision and thats to follow what my heart say :-)

So tama pala.. every body deserves a second chance. :-)

Lord puwede na ba magtanong ngayon kung bakit?

Naku di ko makaklimutan minsan nasabi kong "Lord ngayung pwede na ba magtanong kung bakit?". Kasi ni minsan di sumagi sa isip ko na maitatanong ko ito sa kanya.

Di sa pagbubuhat ng bangko pero isa ako sa mga taong Optimistic. Lahat ng bagay at pangyayari lagi kong binibigyan ng kahulugan, mapa pangit na pangyayari. Tanda ko dati nung nag tratrabaho ako bilang crew ng KFC kakasahod ko lang, winithdraw ko lahat ng sahod ko sabay nadukot ahehe... Syempre medyo nalungkot ako kasi nabaliwala yung paghihirap ko ng 2 linggo, napakadami ko pa naman pinawis sa paglilinis ng store at pag huhugas ng mga kagamitan. Idagdag mo pa yung mga pangyayari na may nakakaharap kang mga customer na akala mo kung itrato ka e alila nila haha.. Pero pagkatapos nun, sinabi ko na lang sa sarili ko swerte pa ako kasi wala akong sakit baka malaki pangangailangan nung nandukot na yun kaya ginawa nya yun., sana lang wag nya sa masama gamitin.

Sa lahat ng mga problemang dumating sa akin, ( Bago pa ako magkasakit) ni minsan di ako nagtanong ng bakit ba kailangan mangyari sa akin ito. Lagi ko tinitignan yung magagandang bagay. Pero di ko namn sinasabing perpekto ako no, may pagka maldita rin ako, ang ini emphasize ko lang dito e, ako yung taong hindi mo madaling mapalungkot ng dahil sa problema.

Nang bigla nga akong magkasakit, unang pasko at bagong taon sana namin bilang matatawag na pamilya, e hindi kami magkakasama. Kasi nasa ICU ako. kasama ko naman ang asawa ko kasi pumayag sila na pumasok ang bantay nung pasko at bagong taon. At yung anak ko na 7 buwan pa lang noon e nasa magulang ko. Kahit andun ako sa sitwasyong agaw buhay ang nasa isip ko pa rin "thy will be done".

Ang nakakatuwa nito nung ilabas na ako ng hospital, di ako pinalabas ng hospital hanggat di ko kayang makatagal umupo, kasi noon 15 minutes na di ako nakahiga nahihilo na ako nagbabago na agad ang BP ko. 

Nung mag isa na ako sa kuwarto, tinignan ko sarili ko sa salamin, waaaaa halos di ko makilala ang sarili ko. Bagsak ang kaliwa kong mukha tapos duling pa huhuhu... ok pa sana yun e kasi puwede naman ako mag shade di na lang ako ngingiti di na halata ^_~ parang pasuplada effect na lang. Ang masama di ako makalakad. Ilang beses ko sinubukan kaso lagi akong nasasaktan, bumabagsak ako kahit saang dereksyon.. paharap,patalikod,patagilid. Hanggang humampas ng matindi ang mukha ko sa tiles namin, noong araw na yun na troma na ako. Ayoko ng subukan ulit tumayo na walang tao sa Paligid ko na sasalo sa akin.

Nung minsan naiwan akong mag isa sa kuwarto. Nasilip ko ang anak ko mula sa bintana. Nasa crib naglalarong mag isa. Di sya iyakin, di sya mahirap alagaan. Parang alam nya na di sya dapat mag inarte. Nung mga oras na yun, Gusto kong tumayo para laruin sya, kaso di kaya ng paa ko, bigla kong nakita yung sacred heart of jesus namin napatanong ako " Lord pwede na ba ngayun mag tanong kung bakit?" bakit kailangan kong malumpo, bakit kailangan ako ang dapuan ng Guillan Barre Syndrome na yan. Bakit? 

Nung mga panahon na yun, halos mawalan na ako ng pananampalataya sa kanya. Gusto ko ng mamatay sabi ko sa asawa ko. Biglang sinabi sa akin ng asawa ko " huwag naman, Ipinagdasal ko pa naman na sana mabuhay ka at willing akong alagaan ka basta buhay ka lang tapos gusto mong mamatay?" . Nang mga oras na yun napangiti ako. at natigilan. Ngayon alam ko na kung bakit.. alam ko na ang dahilan... hindi ang dahilan kung bakit ako ang nalumpo at ang dahilan bakit ako ang dinapuan ng sakit na GBS. .. Ang alam ko na kung bakit binigyan pa ako ng Diyos ng isa pang pagkakataon mabuhay. Kasi hiniling ng mga mahal ko sa buhay. At para rin masubaybayan ko ang pag laki ng anak ko.

Ngayon 7 taong gulang na ang anak ko at di siya nawawala sa honor role. Kasi nasusubaybayan ko sya.. Yun.. yun ang dahilan kung bakit andito pa ako. Biglang pumasok sa isip ko. Baka nung mga oras na agaw buhay ako, at  yung mga panahon na ang tumutulong na lang sa akin huminga e ang respirator.. baka ng mga oras na yun e oras ko na para mawala sa mundo. Binigyan lang ulit ako ng isa pang pagkakataon, ng pangalawang buhay kasi hiniling ng mga mahal ko sa buhay at dahil mahal nya ako :) Amen!

"When you are Angry..think of the consequences"

Bakit ba tayong mga tao e ipinanganak na mapusok? ang bilis mag react sa lahat ng nangyayari na hindi muna ginagamitan ng isip kung tama ba ang reaksyon natin sa isang bagay?

Nung  nakaraang taon binibisita ko ang Assignment Notebook ng anak ko para bisitahin kung anu ang assignment nya para magawa na namin. Ang Assignment Notebook na yun e galing sa school nila kasama sa binayaran namin sa tuition fee nya. Habang binabasa ko yun, may humuli sa aking attensyon, yung quotation na nasa ilalim ng page ng notebook nya.. quotation galing kay Confucius.. ito yung quotation " When you are angry think of the Consequences".. Bigla akong napaisip.. sabi ko tama.. dapat talga pag galit ka isipin mu yung pwede mangyari sa gagawin at sasabihin mo dahil sa galit ka lang..

Minsan kasi nakakapagbitaw tayo ng masasakit na salita pag galit tayo, pagkatapos pag humupa na ang glait natin, pag sisihan natin yung mga sinabi at ginawa natin. Pero kung iisipin mo rin parang ang daling sabihin no? pero ang hirap gawin. Kasi pag galit ka na di ka na makapag isip ng maayos. Lahat ng gusto mong sabihin binabato mo basta mailabas mo lang ang galit mo.

Bigla ko tuloy naisip yung kuwento ni Incredible Hulk. Diba ayaw nyang magalit kasi baka maging incredible hulk sya. Ito kaya yung naging basihan nung writer ni incredible hulk ? hehehe.. siguro ganun din sya kaya naisip nyang sumulat ng ganung istorya, tignan mo naman ang resulta blockbuster at patok. May basihan kasi.

Ngayon tuloy pag nagaglit ako nag i-inhale exhale ako hahaha.. tulad nung ginagawa ni incredible hulk.. para kahit papaano e macontrol ko ang sarili ko. Pero tulad din nya may mga pagkakataon na di mo talga macontrol ang galit mo..sasabog at sasabog ka. 

Pero alam mo ba? malaking tulong sa akin  nung nabasa ko yang quotation na yan ni confucious, kasi kahit papaano e sinusubukan kong controlin ang sarili ko pag nagaglit ako. Ibinahagi ko  nga rin ito kay Nikoy ( tawag ko sa asawa ko.. short for Honey ko) Ngayon tuloy pag medyo naiinis ako sa kanya e..sabi ko naku tigilan mo muna ako at baka mag mala incredible hulk ako :) kahit papaano e, naiiwasan namin magtalo..Pero bihira rin namn kami magtalo tulad ng karamihan mag asawa, cguro dahil pag galit na ang isa, nanahimik na lang ang isa.. hinahayaan muna namin humupa ang galit ng kung sino man ang galit sa amin saka kami magpapaliwanagan pag di na galit ang isa.. Mahirap kasi magpaliwanag sa taong galit.. kasi di nakakpag isip ng tama..

Share ko lang itong quotation baka sakaling makatulong din sayo :-)

I earn 60 euro because of Imikimi

                                               I just want to blog this... I am not related to imikimi.com but i am one of so many people using it. And would you believe I earn 60 euro because of it unexpectedly and without intensions to earn from it.

How?

Here is the story, I have a friend in Greece, her name is Rochelle, she ask me a favor if i can make a design for her daughter upcoming birthday and Christening. Without hesitation I try to make a design first using my ms powerpoint. Then one day my 7 year old daughter saw one of our customer using imikimi to design his profile. My daughter became interested with it and try it by herself. I saw what she did on her profile and i got interested with it also. And then i told to my self why not use it in designing the invitation my friends ask me to do. And then i start designing her daughter invitation card.

She even ask me if i can design her poem for her mother in law and for her husband. And Because she is my Friend i said yes...

Then one day she told me that somebody ask her if i can design their sons invitation also. So she have their deal.And i have try different design from Imikimi. and to cut it short they pay me 50 euro for my design on their invitation card and 10euro for my design on their sons banner. It is just a little amount.. Yes.. But where can you get that? Imagine earning in no sweat :)

My Farmville Design Video

I was surprised when i find somebody posting my video on their blog so why not I? Here is my Video Design at youtube. My design here is not yet totally finished You can visit my farm if you like but i don't think i can add more another neighbors for i already have 300 neighbors in no time because of posting it in youtube :)

But you can still visit my Farm using the neighbor tab and click my name there :-)